تبلیغات
ღ☆ஜ ما و جغرافیا در دهکده جهانی ஜ☆ღ - مشخصات فضاهای سبز شهری
 
.:: زندگی اطلس جغرافی ماست
که در آن نقشه استان محبت پیداست
جلگه مکر و نمکزار حسد پیدا نیست
کوه چهل چشمه عشق ارتفاعش بسیار
وفلات ایمان حول این کوه چه وسعت دارد ::.

.:: سلام ::.
.:: وبلاگی که مشاهده میکنید متعلق به محمد عثمان نصرتی دانشجوی رشته ی جغرافیا و برنامه ریزی شهری از دانشگاه سیستان و بلوچستان میباشد در این وبلاگ سعی شده که بیشتر در مورد موضوعات جغرافیایی بحث شود.امیدوارم که با راهنماییهای استاد گرامی و دیگر عزیزان این وبلاگ به اهداف خود برسد ::.
  :: مدیر وب سایت : hacker games
نظرتان درباره وبلاگ چیست ؟






» تعداد مطالب :
» تعداد نویسندگان :
» آخرین بروز رسانی :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» بازدید این ماه :
» بازدید ماه قبل :
» بازدید کل :
» آخرین بازدید :

   
مشخصات فضاهای سبز شهری
یکشنبه 26 آذر 1391 ساعت 10:30 ب.ظ | | نوشته ‌شده به دست hacker games | ( نظرات )
از دیدگاه حفاظت محیط‌زیست، فضای سبز شهری، بخش جاندار ساخت كالبدی شهر را تشكیل می‌دهد.در این مبحث همچنین به این موارد نیز پرداخته شده است؛ انواع فضاهای سبز،‌ نقش و اهمیت فضاهای سبز در زندگی شهری، عملكردهای فضای سبز و نقش‌های عمده فضای سبز
                 


گونه‌شناسی كاربری فضای سبز شهری

 فضاهای سبز شكل‌های گوناگون دارند و بنا به كاربرد آنها به انواع مختلفی دسته‌بندی می‌شوند. به طوركلی فضاهای سبز را می‌توان به دو گروه تقسیم كرد: یكی فضاهای سبز برون شهری و دیگری فضاهای سبز درون‌شهری. فضاهای سبز پیرامون یا حاشیه شهر یعنی همان فضاهای سبز برون‌شهری از سویی نقش مهاركننده رشد بی‌رویه شهر را دارد و از سوی دیگر بازدهی اكولوژیك - زیست‌محیطی‌شان، شامل همه محیط‌زیست شهری می‌شود. فضاهای سبز عمومی تنها قسمت كوچكی از تمام پوشش گیاهی شهری را تشكیل می‌دهند. بنابراین می‌توان از همه فضاهای سبز موجود در سطح شهر صورت‌برداری كرد. در این حالت باید پس از شمارش فضاهای سبز، آنها را به صورتی روشن و منطقی، برحسب كاربرد، طبیعت یا مساحت برای هر مرحله و منطقه جغرافیایی طبقه‌بندی كرد.

چون دارایی سبز یك شهر، صرف‌نظر از فضاهای سبز عمومی كه توسط شهرداری اداره می‌شوند، از مجموع فضاهای خصوصی، فضاهای كوچك دارای گیاهان خودرو و زمین‌های متعلق به دولت و یا اداره‌ای خاص تشكیل می‌شود. فضاهای سبز درون شهری هم بیشتر به صورت پارك احداث می‌شوند و از دیدگاه شهرسازی به زیبایی محیط‌زیست شهری می‌افزایند. افزون بر پارك‌های شهری، میدان‌ها،‌ مجموعه‌های ورزشی، پارك‌های تفریحی كودكان و باغ‌های گیاهی را نیز باید در زمره این گروه به شمار آورد.

فضاهای سبز برون‌شهری

فضای سبز برون شهری خود به چند دسته تقسیم می‌شود؛ كمربندی‌های سبز احاطه‌كننده، كمان‌های سبز محورهای سبز، پارك‌های ملی، پارك‌های جنگلی و پارك‌های گیاه‌شناسی. شرح هر كدام از این موارد گفته شده، به شكل خلاصه در این جلد از كتاب آمده است. اگر فضاهای سبز شهری را از نوع مالكیت به سه دسته عمومی، نیمه عمومی و خصوصی تقسیم كنیم، پارك‌های شهری در طبقه فضاهای سبز عمومی هستند. طبیعت این فضاها به گونه‌ای است كه تمام طبقات مردم می‌توانند از آن استفاده كنند؛ در پارك‌های عمومی تمام وسایل سرگرمی و رفاهی، برای همه گونه سلیقه، فكر و سن وجود دارد.  پارك‌های شهری در مقیاس واحد همسایگی، در مقیاس محله‌ها، در مقیاس ناحیه و در مقیاس منطقه موجود هستند. همچنین فضاهای سبز خیابانی هم هستند كه شامل فضای سبز میدان‌ها، حاشیه بزرگراه‌ها، حاشیه پیاده‌روها، جزایر میانی، تقاطع‌های غیرهمسطح، بانه‌های میانی راه‌ها (رفیوژ) و كنار خیابان‌ها می‌شوند.

گونه‌شناسی گیاهی فضاهای سبز شهری

 پوشش گیاهی یك منطقه از انواع  گونه‌های گیاهی موجود در آن تشكیل می‌شود. مشاهدات و تحقیقات لازم درباره نوع‌بندی، موقعیت‌های مختلف زیستی و تقسیمات جغرافیایی گیاهی تنها متوجه تك‌تك موجودات نمی‌شود، بلكه باید واحدهای سیستماتیك گیاهی را به طور كلی مد نظر قرار دارد. به ‌این ترتیب، تمام موجودات یكسان را كه در این زمینه نزدیكی با یكدیگر دارند، در یك واحد خلاصه می‌كنند كه به آن «تاكسون» می‌گویند. یك تاكسون  كه واحدی از رده‌بندی گیاه‌شناسی است، می‌تواند یك گونه، زیرگونه، جهش یا حتی یك تیره را شامل شود. محدود بودن دایمی تعداد بی‌شماری از تاكسون‌ها نشان‌گر محدودیت قدرت گسترش هر گیاه است. این زمانی امكانپذیر است كه امكانات مساعد اقلیمی‌_ اكولوژیكی در زیستگاه‌ها موجود است تا بذرها، جوانه‌ها و نهال‌ها به راحتی بتوانند رشد و نمو كنند. تنوع محیط جغرافیایی ایران و حاكم بودن وضعیت آب و هوایی گوناگون از منطقه‌ای به منطقه دیگر در پهنه وسیع كشور، سبب رویش جامعه گیاهی و رویشی متنوعی شده است. 
بر پایه برخی مطالعات، گونه‌های جوامع گیاهی به بیش از 8000 نوع برآورده می‌شود. در مورد گونه انتخاب شده نباید عجولانه تصمیم گرفت. بررسی قاعده كاشت، بازدید از پارك‌ها، باغ‌ها و آشنایی كلی با گونه‌ها، مواردی هستند كه برای تصمیم‌گیری در انتخاب گونه مفیدند.
در زمینه دسته‌بندی گیاهان، درختان به عنوان عناصری از فضای سبز، دارای ویژگی‌هایی هستند كه بر پایه آنها به آسانی طبقه‌بندی می‌شوند. این طبقه‌بندی درختان چهار معیار اندازه، تراكم، شكل و برگ را باید در نظر گرفت. در دسته‌بندی دوم گیاهان، بوته‌ها و گیاهان پوششی قرار دارند. این گیاهان كوتاه قد هستند و رشد سریعی دارند. مانند گل‌ها، گیاهان، خزنده بالا رونده، پرچین‌ها و چمن‌ها. گونه‌های مختلف گیاهان به راه‌های متفاوتی می‌توانند در برابر فضای سبز خود ایفای نقش كنند. از این میان گونه‌های مناسب برای آلودگی‌ هوا، آلودگی صوتی و... را می‌توان نام برد.
(معیارهای برنامه‌ریزی فضاهای سبز شهری)، پیش از هر نوع برنامه‌ریزی برای توسعه سبز شهری، باید معیارهای محیطی و مكانی و استانداردهای توسعه فضای سبز معین شود.
(ضوابط و مقررات مربوط به كاربری فضاهای سبز شهری)، كه به دو دسته عام و خاص تقسیم می‌شوند. «ضوابط عام» شامل مقررات و ضوابطی می‌شود كه به شكل قانون و آیین‌نامه در سطح همه شهرهای كشور لازم‌الاجرا است؛ مثل قانون شهرداری‌ها، لایحه‌ قانونی حفظ و گسترش فضای سبز در شهرها، مصوبات شورای عالی شهرسازی و معماری ایران و... .
اما «ضوابط خاص» شامل ضوابط و مقرراتی می‌شود كه همراه با تمامی اسناد طرح‌های جامع و هدایت‌گر به تصویب مراجع ذی‌ربط رسیده و به شهرداری ابلاغ شود. مصوبات شوراهای اسلامی شهرها نیز در این باره جزء ضوابط و مقررات خاص طبقه‌بندی می‌شوند.



عناصر و عوامل فضاهای سبز عمومی

از جمله عناصر و عوامل فضاهای سبز عمومی می‌توان به رستوران، مزرعه كودكان، فضای پیك‌نیك، قلمستان، زمین‌های ورزشی، باغ گیاهان، تئاتر روباز و پیست دوچرخه سواری اشاره كرد .منابع آب یك سایت می‌تواند شامل آب‌های سطحی و سفره‌های آب‌های زیرزمینی است، باید توجه داشت كه منظر (فضا) در طول زمان شكل می‌گیرد و طی دوران شكل‌گیری خود، با تغییرات و تحولات متعددی مواجه می‌شود؛ بنابراین، طراح منظر باید تركیب درختان و درختچه‌ها را به گونه‌ای انتخاب كند تا ضمن دستیابی به آثار و عناصر منظر در كوتاه مدت، امكان رشد و جایگزینی درختان دارای عمر طولانی و دوام منظر را تامین كند.

معیارهای منظرسازی فضاهای سبز و باز شهری

 منظرسازی یا به عبارت بهتر «زمین آرایی» عبارت است از كاربرد گیاهان در طراحی به گونه و شكلی كه موجبات ارتقای جلوه‌های دیداری محیط است. از این دیدگاه برخی از مهم‌ترین معیارهای زمین‌آرایی در عرصه‌های شهری به این شرح است: «انسجام فضایی، فضاسازی، نظم و تنوع، تكرار، سازگاری، مردم مداری، حداقل دخالت و تجاوز به شرایط طبیعی، راحتی دسترسی و حركت و اصول زیباشناسی.

(اصول مدیریت حفظ و بهسازی فضاهای سبز عمومی)، موفقیت ساز و كار مدیریت فضاهای سبز شهری مستلزم رعایت اصول این معیارهاست: ارتقای نقش مردم، ارتقای بهره‌وری اكولوژیكی فضای سبز شهری و ارتقای بهره‌وری اجتماعی فضاهای سبز شهری.




:: مرتبط با: برنامه ریزی شهری ,
:: برچسب‌ها: فضاهای سبز , فضاهای سبز شهری ,